03/05/2018

Feest Sint-Jakob 3 mei 2018

Donderdag 3 mei vierde de kerk het feest van de apostelen Jakobus en Filippus. Naar aanleiding van dit patroonsfeest van onze pastorale eenheid werden medewerkers en sympathisanten uitgenodigd voor een feestelijk samenzijn. In de Sint-Martinuskerk te Aarsele startten we met een eucharistieviering, mede verzorgd door het Sint-Martinuskoor onder leiding van Chris De Ketelaere en met als organist Luc Wielfaert. Als hoofdcelebrant verzorgde deken Filiep Callens – nog wel op zijn naamfeest! – de homilie:

“Goede vrienden, vandaag viert de kerk twee apostelen: Filippus en Jakobus. Over beide

apostelen vooreerst een kort woord. Filippus was net als Petrus en Andreas, afkomstig uit Betsaida. Hij was aanvankelijk een leerling van Johannes de Doper, maar volgde daarna Jezus, die hem riep om deel uit te maken van de twaalf apostelen. Hij wordt dan ook in heel wat Bijbelverhalen vernoemd. Zo vernemen we dat Filippus aanwezig was op de bruiloft van Kana, waar Jezus zijn eerste wonder verrichtte. Uit het verhaal van de broodvermenigvuldiging kan men afleiden, dat Filippus degene was die met de voedselvoorziening was belast: hij rekent aanstonds uit hoeveel geld er nodig is – ongeveer 200 denariën – om de honger van de daar verzamelde menigte te stillen. Hij bemiddelt samen met Andreas voor de Griekse pelgrims, vrome heidenen

die Jezus verlangden te zien. Het is eveneens Filippus die in de zaal van het Laatste Avondmaal de Heer vraagt hem de Vader te tonen. Het evangelie van vandaag is daarvan de weergave. En we hoorden hoe Jezus daarop antwoordt: “Wie Mij ziet, ziet de Vader.” Voor elk van ons is dit een uitnodiging om ons in te spannen om Jezus steeds beter en beter te leren kennen! Een mooie doelstelling voor onze pastorale eenheid! Door de traditie wordt Filippus beschouwd als de evangelisator van Frygië (Klein-Azië), waar hij als martelaar de kruisdood stierf.

Ook Jakobus was één van de twaalf apostelen. Hij wordt de Mindere genoemd om het onderscheid te kunnen maken met Jakobus de Meerdere die de zoon was van Zebedeüs, een welvarende visser uit Betsaïda. ‘Mindere’ slaat niet op het feit dat hij minder was, of op de leeftijd, maar op het feit dat hij pas later leerling werd van Jezus en dus een kortere tijd leerling was. Volgens de traditie wordt hij een broer van Jezus genoemd. ‘Broer’ kan ook betekenen: aanverwant, neef of familielid.Jezus zou, volgens het apocriefe evangelie van Thomas, zijn broer Jakobus aangewezen hebben als zijn opvolger. Jakobus was dus de eerste bisschop van Jeruzalem en ontplooide een sterke evangelisatie-activiteit onder de mensen van die stad. Zijn bijnaam was “de rechtvaardige”. Hij was streng en veeleisend voor zichzelf maar vol van goedheid tegenover de anderen. In het Nieuwe Testament is hij ook bekend als de schrijver van de brief van Jakobus. De brief - die rond het jaar 60 zou geschreven zijn - is eerder een toespraak dan een echte brief en bestaat uit een verzameling spreuken en vermaningen, zoals in de Joodse wijsheidsliteratuur. Wat Jakobus schreef, ligt in de lijn van wat Jezus gezegd heeft in de bergrede, ook al citeert Jakobus geen enkele uitspraak van Jezus in zijn brief. Hij legt vooral de nadruk op naastenliefde, goede werken, gebed, eerbied voor de armen en wijsheid. Jakobus is dan ook met recht en reden de patroon van onze pastorale eenheid. Laat dat nu ook juist de zaken zijn waar wij in onze PE (pastorale eenheid) ook samen willen aan werken. Jakobus was een van de steunpilaren van de jonge Kerk, samen met Petrus en Johannes. Hij stierf als martelaar in Jeruzalem rond het jaar 62. Nog een verklarend detail: de apostel Filippus ligt sinds 570 begraven te Rome in de basiliek van de Twaalf Apostelen. Omdat zijn relieken werden gevoegd bij die van Jakobus de Mindere, hebben zij samen hun feestdag sinds het Tweede Vaticaans Concilie op 3 mei. Goede vrienden, deze beide apostelen leefden in woelige tijden. Getuigen van hun geloof kostte hen beiden het leven.

Ook wij leven in woelige tijden, op vele vlakken, maar we hebben toch dat voor dat wij hier vrij zijn, dat we kunnen en mogen christen zijn en daartoe alle kansen en mogelijkheden krijgen. We werken nu al een aantal jaren in de nieuwe structuur van de PE. Een nieuwe structuur is geen wondermiddel of een doel op zich. Het is een hulpmiddel om op vandaag christen te zijn. We willen daarbij mekaar versterken en ondersteunen, bouwen aan initiatieven die hartverwarmend zijn en die mensen bemoedigen. We willen een gemeenschap zijn van mensen die Jezus een plaats willen geven in hun leven en die hem steeds beter willen leren kennen als weg ten leven. Want wie Mij ziet, ziet de Vader. Zegt Jezus. Vanavond wil ik alle medewerkers van onze PE uitdrukkelijk danken voor hun inzet. Een PE wordt gemaakt door mensen die een stukje van zichzelf willen geven tot opbouw van de gemeenschap. Dank voor jullie inzet, jullie tijd en talent.”

Er werd besloten met een gezellig samenzijn in de kerk bij een hapje en een drankje. Dank aan allen die daarvoor hielpen instaan onder leiding van Davy Rosseel en Annelies Dujardin. We zien al uit naar een volgende bijeenkomst in een andere kerk van onze PE op vrijdag 3 mei 2019!

 

Joseph Arnout, mede dankzij deken Filiep

Terug naar alle galerijen